25.3.17

ОВА ВЕЌЕ НЕ Е „МОЕ СКОПЈЕ“

Колку сакате и натаму фолирајте се со „Мое Скопје“, него го нема.
Исчезна како што исчезна Азурниот прозорец пред дваесетина дена.
Тажно е веќе...

Без оглед колку можеби би сакале да ме разубедите, нема да успеете.
Нема да успеете да ме разубедите дека не ја видов некултурата која навлегла во сите пори на општеството со сите свои аспекти.

Нема да ме разубедите ни дека не ги гледав некогашните „сограѓани“ распцуени на секој чекор и на секој семафор додека најчесто и не се чекори. (на моменти помислував дека е џабе „зеленото светло“, кога се` стои в место, а можеби и дури попрецизно, нешто оди дури и наназад).

Нема да можете да ме разубедите дури и в миг да ги тргнете скелињата кои го „запоседнале“ центарот во нечистотија и квази урбана градба.

Тоа не е мое Скопје.

Можеби повеќе го почувствував како феудален посед на некој новокомпониран вазал што „има“ идеа од закрепостените селани да направи ренесансни уметници.

А јас секако нема ни да се трудам да ве разубедувам дека токму таква е сликата за секој умен, што барем еднаш заминал во „белиот свет“, далеку од вашата крепост.

Живејте си вие во „вашето Скопје“, а јас ќе си ги разгледувам фотографиите од некогашното мое Скопје.

7.8.16

Зошто Олимпијадата е најлажната претстава за добро, праведно и чесно?

"Побрзо, повисоко, посилно" е мотото на Олимписките Игри кое баронот Пјер де Кубертен го засили со реченицата дека " Не е важно да се победи, туку да се учествува".

Лага од првото до последното зборче во реченицата.

Ако Игрите треба да го имаат тој принцип, отсликан и во петте круга симболизирајќи ги подеднакво континентите, на бела основа симболизирајќи мир и во светот, а мир и меѓу нив, треба да има радикални промени во сите нивоа.

Прво и основно, зошто секоја земја учествува со стотици претставници, а некои за жалење едвај со 4-ца? Па ако е важно да се учествува и да биде фер пред се' сите ќе имаат по 1 претставник во дисциплина. Да. Само по еден. И САД еден и Македонија и Лесото еден. Па најдобриот меѓу нив нека ги однесе Олимписките ловорики. А вака веќе во старт не е фер. Секоја земја нека си одлучи кој ќе и биде претставник.
А има Комитетот пари за да обезбеди учеатво за секој по еден.
А на светско, европско, панамерикански и какви и да се други игри, нека учествуваат кој со колку сака.

Само така ќе е фер, чесен, искрен и добар Олимпизмот.

А не вака тотална лага и форсирање на истатата во корист на богатите земји и на оние што имаат и можат. Тоа не е Олимпизам. Тоа е ф.кинг маркетинг за профит, повторно на грбот на сиромашните.

Нема да одам на полето се'што Бразил уништи, расели и најфашистички отстрани од териториите каде некој замисли дека таму требало да има олимписки објект.

Има уште многу критики и докази за Олимписките игри со кои се докажува она од насловот, но тоа вие сами продолжете понатаму... само сакав да ви акцентирам да не се залажувате. А дека ќе ги гледаме како уште една забава, да. Но, не да подлегнуваме на некаков си Олимпизам или движење со кое треба да се гордееме. Само уште еден спортско-политички натпревар.

7.5.16

„ШАРЕНИТЕ“ КОНЕЧНО ГО МЕНУВААТ ГЕНЕТСКИОТ КОД НА ПОДОБРО!

Само ќе потсетам на некои моменти од историјата на нашиот народец дека ниту низ времето назад не било поразлично.

Денес ова случување е токму различното и веројатно како и да заврши сепак ќе остави трага дека некој направил нешто несвојствено за македонскиот народ.

Имено, муабетот ми е во тоа дека никогаш досега ниту една македонска криза не била разрешена, завршена, прекината без „странски“ или ако сакате „надворешен“ фактор.

Никогаш.

Не одете многу наназад.

Тргнете од Илинденското востание кое го славиме и се гордееме а токму тоа е истиот показател.

Нели требало да се дигнат на нозе сите поробени македонци под Османлиите? Се кренале тук-таму некои и гломазно само во Крушево. Другите седеле по дома, не ги интересирала „нив политика“. Нешто слично како и сега. А голема група, сметале дека „не е сега време“, нешто слично исто така како и сега. И нормално, за 10-тина дена додека се присобере аскерот, да стават опасачите и да наполнат барутот, толку е. Пепел.

Сакате да зборуваме за 1945?

Или за моментот кога германците решиле да си заминат па „нашите“ тргнале по нив... што кажа Фрчко еднаш „ галичаните во партизани од принцип одат во 44-та“. Нормално дека историјата е сосема различна онаа која сме ја учеле до онаа која вистински се случувала. Колишевски најдобро го знаел тоа. (секоја чест на малкуте исклучоци, слично како и сега).

Мнозинството во Македонија тешко се одлучува за кревање глава.

Па дури и кога ја добивме државата на подарок (еден ден веројатно и за тоа ќе си се погледнеме в очи со Вистината) повторно инструкциите ги добивавме од надвор. За тоа бев и лично сведок на неколку битни настани кои потоа ја продефилираа „независноста“.

Е ова денес, под името „Шарена револуција“ е единствен пример. Многу поразлично дури и од иницијалниот момент минатата година, кога се вплеткаа партии и ја засраа целата работа.

Денес за првпат Македонија е вистинска како што личи на цивилизација која носи тешко обременето име.

Македонија повторно нема да ја разреши ни оваа криза без дејствување однадвор. Тоа е повеќе и од очигледно. И невозможно токму поради генетскиот код кој го размножуваме низ вековите наназад. Но, ова делување „однадвор“ доаѓа во различен миг од сите претходно низ историјата.

Македонија стана креативна, мирољубива, правдољубива, љубива воопшто. Против сето сквернавење на историјата со архитектонската гротеска низ блуежот наречен „Скопје 2014“, против криминалот кој ја окупира, заложи и разнебити Уставноста и Правната држава. Против силувањето на администрацијата која го соголи до непрепознатвивост македонскиот граѓанин, камшикувајќи го секојдневно во безморален хедонизам на власта.

Против шизофреното владење од институцијата Претседател до последниот портир во некое од министерствата на режимот. Против сите оргии на власта во кои изживувањето го трпи чесниот и правдољубив Македонец.

Е затоа овие деца кои се промовираа како нова енергија, треба и мораат да бидат понатаму ангажирани во создавањето на новата структура на државата, правото и Уставот кои допрва ќе треба да го доживеат вистинското раѓање.

Затоа што Шарената Револуција го менува генетскиот код на Македонецот кому „наведнатата глава сабја не ја сече“ и  кој како „кротко јагне од две мајки цица“.


„Нема правда, нема мир“ за нивната и наша иднина.